Monday, November 11, 2013

നിന്നിലേക്ക്‌ മാത്രം.





കാറ്റ് വന്നൊന്നു തലോടുമ്പോൾ ഞെട്ടടർന്ന് പൊഴിയുന്ന കരിയിലമനസുകൾ 
കാറ്റിനും ആത്മാവിനും ഒരേ അദൃശ്യ രൂപം 
അദൃശ്യരായി എന്തോ  തേടി അലയുന്ന കാറ്റോ? അതോ ആത്മാക്കളോ?
പകലോന്റെ പരിലാളനത്തിന്റെ ചൂടിൽ  വാടി കരിയുമ്പോൾ 
 ഓരോ മനസും കൊതിക്കുന്നു 
ഒരു കാറ്റിന്റെ തലോടലിനായി 
ഒരു കര സ്പർശത്തിനായ്  
ഞെട്ടോന്നടരുവാൻ താഴേക്ക് പൊഴിയുവാൻ 
പിന്നെ പൊഴിയാത്ത കാരുണ്യത്തിന്റെ മഴമേഘങ്ങളെ ഉറ്റുനോക്കി 
മണ്ണിൽ തലചായ്ചു കിടക്കുവാൻ 
കരിയിലമനസുകൾ പോഴിഞ്ഞുകൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു 
മീതേക്ക്‌ മീതേക്ക്‌ പിന്നെയും വീണു വീണ്  കുന്നുകൂടുന്നു.
ഇതിലെവിടെയോ ആണ് ഞാൻ തേടുന്ന ഒരു പാവം മനസും
അനേക ലക്ഷം മനസുകൾക്കിടയിൽ  അതുമാത്രം ഞാൻ എങ്ങിനെ തേടിപിടിക്കും?
എങ്കിലും ഇതുവരെ അറിയാത്ത കാണാത്ത ഒരു മനസ് ഇതിലെവിടെയോ മറഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട്.
അന്ത്യ ചുമ്പനം നല്കി ഒരു പിടി മണ്ണ് വാരിയിട്ട് കടന്നുപോകുന്ന കാറ്റിന്റെ ഗതിക്കൊപ്പം ഞാനും അലയുന്നു കണ്ടെടുക്കുവാൻ..ഇനിയുള്ള ജന്മങ്ങളിലും എന്റെ യാത്രകൾ നിന്നിലേക്ക്‌..നിന്നിലേക്ക്‌  മാത്രം..

*******