Monday, April 13, 2015

ചവ്വുമിഠായിയും അമൃതചൂർണവും

മുത്തുസ്വാമിയുടെ അച്ചന് ചവ്വുമിഠായി ഉണ്ടാക്കി വിൽക്കുന്ന ജോലിയായിരുന്നു. ശർക്കര ഉരുക്കി എടുത്ത്  ചെറിയ ഉണ്ടകളായി ഉരുട്ടി ഉണ്ടാക്കുന്ന  ഒരുതരം മിഠായി. അടുത്തുള്ള പള്ളികുടത്തിന് അരികിലായി ഒരു പെട്ടികടയുണ്ട് അവിടെയാണ് വിൽപ്പന. മുത്തുസ്വാമിയും ചവ്വുമിഠായി ഉണ്ടാക്കാൻ പഠിച്ചു. അങ്ങിനെയിരിക്കെ മുത്തുസ്വാമിയുടെ അച്ഛൻ മരിച്ചു. പിന്നീട്  മുത്തുസ്വാമി ഒറ്റക്ക് ചവ്വു മിഠായി ഉണ്ടാക്കി വിൽക്കുവാൻ തുടങ്ങി. പള്ളികുടമുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ചവ്വുമിഠായി വിൽപ്പന തകൃതിയായി നടന്നു. വേനലവധിക്ക് പള്ളകുടം അടച്ചപ്പോൾ മുത്തുസ്വാമി കഷ്ട്ടത്തിലായി. കൊച്ചു കുട്ടികളോളം ചവ്വുമിഠായി നുണയാൻ മുതിർന്നവർക്ക് കൊതില്ലല്ലോ. അങ്ങിനെയെങ്കിൽ പള്ളികുടം തുറക്കുന്നത് വരെ വിൽക്കുവാൻ വേറൊരു പ്രോഡകറ്റ് കണ്ടെത്തണം. മുത്തുസ്വാമി തലപുകഞ്ഞ് ചിന്തിച്ചു. കണ്ടെത്തുകയും ചെയ്തു...

മുത്തുസ്വാമി വീട്ടിൽ ഒന്നുരണ്ട് ആടുകളെ വളർത്തുന്നുണ്ട്. അവയെല്ലാം കൂടി ഒരുദിവസം എത്രയോ മണി മണി പോലത്തെ ആട്ടുംകാട്ടങ്ങൾ ഇടുന്നു. മുത്തുസ്വാമി അവയെല്ലാം പറുക്കിയെടുത്തു എന്നിട്ട് വെയിലത്ത് വച്ച് ഉണക്കി കുറച്ചു ജീരകവും കൽക്കണ്ടവും ചേർത്ത് വറുത്തെടുത്ത്    നന്നായി പൊടിച്ചു.  ഒരു നല്ല  പേരുമിട്ടു "അമൃതചൂർണം"  ഗാസ്ട്രബിൾ, വയർ സ്തംഭനം, നെഞ്ചെരിച്ചിൽ, പുളിച്ച്തികട്ടൽ എന്നുവേണ്ട വയറ് സംബന്ധമായ എല്ലാ വിഷമതകൾക്കും ഒരു അത്ഭുത മരുന്ന്.

മുത്തുസ്വാമിയുടെ പുതിയ പ്രോഡകറ്റ് ക്ലിക്കായി. വാങ്ങിയവർ വീണ്ടും വാങ്ങാൻ തുടങ്ങി. ഒരുദിവസം എതിരെ വന്ന വടക്കേലെ രാമൻകുട്ടി ആശാൻ പറയുകയാ.. എടൊ വൈദ്യരെ തന്റെ ആ ചൂർണത്തിന്  ഒരു പ്രത്യോക സ്വാദുണ്ട്‌. രാവിലത്തെ പുളിച്ച്തികട്ടലിന് ഇപ്പോൾ  എന്തൊരാശ്വാസം.  ഒരു ബോട്ടിൽ ഇങ്ങെടുക്ക്.. എന്താ അതിന്റെ രഹസ്യം..? മുത്തുസ്വാമി ഒന്ന് ലഘുവായി ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് അതൊക്കെയുണ്ട് എന്ന ഭാവത്തിൽ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കി അടച്ചു.

മുത്തുസ്വാമി അങ്ങിനെ മുത്തുസ്വാമി വൈദ്യരായി. പള്ളികുടം അടയ്ക്കുന്നപോലെ മനുഷ്യരുടെ രോഗങ്ങൾക്ക് ഒരു അവധി ഇല്ലാത്തതിനാൽ വൈദ്യർക്ക് ഒരു സ്ഥിര വരുമാനവുമായി..

അമൃതചൂർണത്തിന്റെ ചവർപ്പും മധുരവും കലർന്ന മാസ്മരീക രസാനുഭവത്തിന്റെ പരമരഹസ്യം ആരും അറിയാതിരിക്കുവാൻ എന്നും അയാൾ മനസ്സുരുകി പ്രാർഥിച്ചു.

***********

Saturday, April 4, 2015

തങ്കപ്പനും കുഞ്ഞപ്പനും

തങ്കപ്പനും കുഞ്ഞപ്പനും കൂട്ടുകാരായിരുന്നു..
തങ്കപ്പൻ ധനികനും കുഞ്ഞപ്പൻ ദരിദ്രനും ആണ്.
കാശിന് ആവശ്യമുള്ളപ്പോഴെല്ലാം തങ്കപ്പൻ കുഞ്ഞപ്പനെ സഹായിച്ചു.
കുഞ്ഞപ്പന്  തങ്കപ്പനോട്‌  ജീവന് തുല്ല്യം സ്നേഹവുമായിരുന്നു..
ഒരു ദിവസം തങ്കപ്പന്റെ വളർത്തുനായ ചത്തുപോയി..
കുഞ്ഞപ്പൻ ഉടനെ തന്നെ തങ്കപ്പന്റെ വീട്ടിൽ ചെന്ന് തങ്കപ്പനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയും നായയെ കുഴിച്ചിടുന്നതിനുള്ള ഏർപ്പാടുകൾ ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. തിരികെ പോരും നേരം കുഞ്ഞപ്പൻ തന്റെ വിഷമങ്ങൾ  പറയുകയും പിന്നെയും കുറെ കാശ്  തങ്കപ്പനിൽനിന്നും വാങ്ങുകയും ചെയ്തു.

താമസിയാതെ എന്തോ രോഗം വന്ന് തങ്കപ്പൻ കിടപ്പിലായി. കുഞ്ഞപ്പൻ ഇടക്കിടക്ക് തങ്കപ്പനെ കാണാൻ ചെല്ലും. എങ്കിലും പഴയപോലെ കാശൊന്നും തടയുന്നില്ല. പയ്യെ പയ്യെ കുഞ്ഞപ്പൻ ആ പോക്ക് നിർത്തി..പയ്യെ പയ്യെ കുഞ്ഞപ്പൻ തങ്കപ്പനെ ഓർക്കാതെയായി..

കുറച്ചു നാളുകൾക്ക് ശേഷം കുഞ്ഞപ്പൻ ഒരു കുറ്റി ബീഡിയും വലിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു പെട്ടികടക്ക് മുന്നിൽ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.. അപ്പോഴാണ്‌ ആ വഴി വന്ന ഒരാൾ പറഞ്ഞത്. എടോ കുഞ്ഞാപ്പോ തന്റെ കൂട്ടുകാരാൻ മരിച്ചുപോയി... താൻ അങ്ങോട്ട് പോകുന്നില്ലേ..?

അത് കേട്ട് കുഞ്ഞപ്പൻ പറയുകയാ ഓ.. അയാളുടെ പട്ടിയോ പൂച്ചയോ ആണെങ്കിൽ  ഒന്നുപോകാമായിരുന്നു.. ഇതിപ്പോ അയാളല്ലേ  ചത്തത്  ഇനിയിപ്പോ അങ്ങൊട്ട് പോയിട്ട്  ആരെ കാണിക്കാനാ...? 

Thursday, April 2, 2015

ഒരാൾ


ഒരാൾ.. അയാൾ എന്നും ആരാദനാലയത്തിൽ പോകും.
അയാൾ ഒരു വലിയ വിശ്വാസി.. ദൈവഭയം ഉള്ളവൻ..
അയാൾ പോകുന്നത് അമ്പലത്തിലോ പള്ളിയിലോ അതോ മോസ്ക്കിലോ..? അതോർമ്മയില്ല..
 ആരാദനാലയത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ  അയാൾക്ക് വല്ലാത്തൊരു  ഭവ്യത..
സാത്വികമായ മനസോടെ.. ഭയത്തോടെ.. അയാൾ ദൈവത്തെ ദ്യാനിച്ചു നിന്നുപോകും..

ഇപ്പോൾ അയാൾ ബൈക്കിലാണ്.. പെട്ടന്ന് മുന്നോട്ട് നോക്കിയപ്പോളാണ് അയാൾ കണ്ടത് അങ്ങകലെ ദൈവങ്ങൾ  നിൽക്കുന്നു.. കാക്കി വേഷങ്ങളിൽ.. തലയിലാണെങ്കിൽ ഹെൽമറ്റുമില്ല.. അയാൾക്ക് ഭയമായി..സാത്വികമായ മനസോടെ  ദ്യാനനിരതനായി അയാൾ ഇടതുവശത്തെ ഇടവഴിയിലേക്ക് കയറി വേഗത്തിൽ ബൈക്കോടിച്ചു പോയി..

ഇപ്പോൾ അയാൾ ഒരു ഫൈവ്സ്റ്റാർ ബാറിന്റെ മുന്നിലാണ്.. അയാൾ ചുറ്റും നോക്കി.  ആ പരിസരത്തെ പരിചയക്കാരായ ദൈവങ്ങളെ അയാൾക്കിപ്പോൾ ഭയമാണ്.. അതുകൊണ്ട്തന്നെ  സാത്വികമായ മനസോടെ കാൽപെരുമാറ്റം കേൾപ്പിക്കാതെ.. അയാൾ ബാറിലേക്ക് കയറി പോയി..

Sunday, March 29, 2015

ഒരു പകലോർമ

എന്താണ് ആ വളവ് തിരിയുന്നിടത്തുള്ള പെട്ടികടയ്ക്കുമുന്നിൽ ചെല്ലാനിത്ര കൊതി.
കടക്കാരൻ ഇക്കയുടെ ബള ബളാന്നുള്ള ബർത്താനം കേൾക്കാൻ..
കാ‍ന്താരി മുളക് അരച്ച് കലക്കിയ സംഭാരത്തിന്റെ രുചി നുണയാൻ..
അത് മാത്രമല്ല അതിനൊപ്പം
തൊട്ടപ്പുറത്ത് മതിൽകെട്ടിനുള്ളിൽ
കൈയ്യെത്താ വണ്ണമുള്ള തടിയുമായി.
പടർന്നു പന്തലിച്ചു നിൽക്കുന്ന ചന്ദ്രകാരൻ മാവിന്റെ തണലിന്റെ കുളിരുകൊള്ളാൻ..
മാമ്പഴം കൊത്തി തിന്നാൻ വരുന്ന അണ്ണാറകണ്ണന്റെയും  കിളികളുടെയും കലപിലെ കേൾക്കാൻ..
അപ്പോഴാണ്‌  കടക്കാരൻ പറയുന്നത്  ആ പറമ്പ് കച്ചോടായി..
കാറിന്റെ വലിയ ഷോറൂം വരാൻ പോകുവാ. ഈ മരങ്ങളൊക്കെ അവർ വെട്ടി നിരത്തും.. ഇനിയിപ്പോ കച്ചോടം കൂടുമായിരിക്കും..

ഈ തണലിനെയും  മരച്ചില്ലകളിൽ ചേക്കേറുന്ന അണ്ണാറകണ്ണൻമാരെയും  കിളികളെയും അടർന്നു വീഴുന്ന മധുരം നിറഞ്ഞ ഫലങ്ങളേയും എല്ലാം ഉൾക്കൊള്ളാതെ വകഞ്ഞു മാറ്റി നാം എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത്...? ഉത്തരം നൽകാതെ വികസനത്തിന്റെ തിരമാലകൾവീണ്ടും വീണ്ടും വീശിയടിക്കുന്നു..

******

Saturday, August 16, 2014

വഴക്കുപക്ഷി ബ്ലോഗ്‌ - ടിവി ന്യൂവിൽ MT യുടെ അഭിമുഖത്തെപ്പറ്റി.

പ്രിയരേ,

ഒരു പുതിയ പോസ്റ്റ്‌ വഴക്കുപക്ഷി എന്ന ബ്ലോഗിൽ ഇട്ടിട്ടുണ്ട്.

താഴെയുള്ള ലിങ്കിലൂടെ അവിടെ എത്താവുന്നതാണ്. സമയം പോലെ നോക്കുമല്ലോ..?

ടിവി ന്യൂവിൽ MT യുടെ അഭിമുഖത്തെപ്പറ്റി

സസ്നേഹം,
ഗിരീഷ്‌


വഴക്കുപക്ഷി ബ്ലോഗ്‌



Sunday, July 6, 2014

കപ്പലണ്ടി മിഠായി.

രേവതിചേച്ചി കണ്ണുമടച്ചു കിടക്കുകയാണ്. അവരുടെ ആത്മാവ് വേർപ്പെട്ടുപോയെന്ന് ആരൊക്കെയോ പറയുന്നു. പക്ഷെ എനിക്ക് വിശ്വാസം വരുന്നില്ല. ആ മുഖപ്രാസാദം കണ്ടപ്പോൾ അവർ ഇപ്പോൾ കണ്ണുതുറക്കുമെന്ന് എന്റെ മനസ്സ് മന്ത്രിച്ചു. പ്രതീക്ഷയോടെ ഞാൻ അവരുടെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കികൊണ്ടിരുന്നു.പക്ഷെ രേവതിചേച്ചി കണ്ണു തുറന്നതേയില്ല..

ഹാളിൽ തെക്ക് വടക്കായി ഒരു വെള്ളമുണ്ട് വിരിച്ചു.. തേച്ചു മിനുക്കിയ നിലവിളക്കിൽ തിരിയിട്ട് എണ്ണയൊഴിക്കുന്നു. പുറത്ത് ആളുകൾ കൂടുന്നുണ്ട്..

അകത്ത് മുറിയിൽ രേവതിചേച്ചി കിടക്കുന്ന കട്ടിലിനരികിൽ നിൽക്കുന്നവരിലാരോ പറയുന്നു. രാത്രി മുഴുവൻ വേദനകൊണ്ട് കരയുകയായിരുന്നു. ഒരാഴ്ചയായി ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ടേയില്ല. പക്ഷെ ഒരുമാസം പട്ടിണി കിടന്നപോലെയായി രൂപം . കൈയ്യൊക്കെ കണ്ടില്ലേ  ശോഷിച്ച്  എല്ലും തോലുമായി.

രേവതി ചേച്ചി കരഞ്ഞെന്ന് അവർ പറഞ്ഞത് വെറുതെയാണെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. വേദന അവർ ആഗ്രഹിക്കാതെ അവരെ കരയിചിരിക്കാം. ഞാൻ കണ്ട രേവതി ചേച്ചിക്ക് ചിരിക്കുന്ന മുഖമായിരുന്നു. ഹൃദയം പിളരുന്ന വേദനയിൽ ഞെരിഞ്ഞമരുമ്പോഴും അവരുടെ അധരങ്ങളിൽ മറ്റുള്ളവർക്ക് സമ്മാനിക്കുവാൻ ഒരു പുഞ്ചിരി ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നു..മറ്റുള്ളവരിൽനിന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചതും ഒരു പുഞ്ചിരി മാത്രമാണ്..

പഴയ ഓലമേഞ്ഞ കുടിലിൽ അവർ വിശന്നിരുന്നത് പട്ടിണി കൊണ്ടായിരുന്നു.. ഇന്ന്   പട്ടിണിയില്ല. പക്ഷെ അവർക്ക് വിശക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു വേദന കൊണ്ട് ഭക്ഷണം തോണ്ടയിൽനിന്നും ഇറങ്ങിപോയിരുന്നില്ല...

സൗന്ദര്യമില്ലാത്ത മുഖവും മെലിഞ്ഞ ശരീരവും കാൽപാദങ്ങൾ മീൻചിതമ്പൽ പോലെ വന്ന് മൂടുന്ന തൊക്ക് രോഗവും ഉള്ളതുകണ്ടാണ് അവരെ കല്യാണം കഴിക്കാൻ ആരും വരാഞ്ഞതെന്ന് ആരോ പറഞ്ഞു .  പക്ഷെ ഞാൻ കണ്ട രേവതിചേച്ചി സൗന്ദര്യവതിയായിരുന്നു... 

കുഞ്ഞുനാളിൽ ആ വീട്ടിൽ കയറിചെന്നപ്പോഴൊക്കെ അവരെനിക്ക് കപ്പലണ്ടി മിഠായി തരുമായിരുന്നു. പുഞ്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവർ പറയുന്ന സ്നേഹം നിറഞ്ഞ വർത്തമാനങ്ങൾക്ക് കപ്പലണ്ടി മിറായിയുടെ മധുരമായിരുന്നു. 

ഓരോരോ കാഴ്ച്ചകൾ മനസ്സിലൂടെ മിന്നായം പോലെ കടന്നുപോയ്.. ഉമ്മറത്ത് കസേരയിൽ എന്തോ ചിന്തിച്ചിരിക്കുന്ന രേവതി ചേച്ചി. ചിലപ്പോൾ കസേരയിലിരുന്ന് പാവാടയോ സാരിയോ തുന്നിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന രേവതി ചേച്ചി. ചിലപ്പോൾ പരന്ന പാത്രത്തിൽ കാൽപാദങ്ങളിറക്കിവച്ച് മരുന്ന് കലക്കിയ ചൂടുവെള്ളം കൊണ്ട് ധാരകോരുന്ന രേവതി ചേച്ചി..

അന്നൊരിക്കൽ കുഞ്ഞുനാളിൽ പതിവുപോലെ ഞാനാവീട്ടിൽ കയറിചെന്നു. അച്ഛന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും എന്തിനോ ചീത്ത കേട്ടിട്ടുള്ള വരവാണ്. രേവതിചേച്ചി ഉമ്മറത്ത് കസേരയിലിരുന്ന് വസ്ത്രം തുന്നികൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ഞാൻ അവരുടെ അടുത്ത് വന്ന് ഗൗരവം നടിച്ചു നിന്നു. അവരെന്നെ അടുത്ത് ചേർത്ത് നിർത്തിയിട്ട്  എനിക്കായി കരുതിവച്ചിരുന്ന കപ്പലണ്ടി മിഠായി പാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ച് ഒരുകഷ്ണം എന്റെ വായിൽ വച്ചുതന്നു. 

എന്നിട്ട് എന്റെ തലയിൽ തടവികൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
എന്തിനാ നീ കുറുമ്പ് കാണിക്കുന്നേ.. അതോണ്ടല്ലേ അച്ഛൻ വഴക്കുപറയുന്നത്..
ദേ.. നോക്കിയേ.. എന്റെ കയ്യിൽ ഈ ഒരു കഷ്ണം കപ്പലണ്ടി മിഠായിയെ ഉള്ളു. 
ഇത് തരണമെങ്കിൽ നീയൊന്ന് ചിരിക്കണം..
നല്ല കുട്ടിയല്ലേ ഒന്ന് ചിരിക്കടാ...
പിന്നെയും ഏറെനേരം അവരോടൊത്ത്‌ ചിലവഴിച്ചു അവർ പിന്നെയും കുറേ വർത്തമാനങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ഇടക്ക് പൊട്ടിചിരിച്ചു. ഞാനും ചിരിച്ചു.

 എന്തോ ശബ്ദം കേട്ട് ഞെട്ടിയുണർന്നു. ഒന്ന് മയങ്ങിപോയതാണ്. ചുറ്റും നോക്കി നല്ല ഇരുട്ട്.. കറണ്ട് പൊയിട്ട് കുറെ നേരമായി. നന്നായി വിയർത്തു. ഈ മിഥുനമാസത്തിലും മഴ പെയ്യാത്ത രാത്രികളിൽ അസഹ്യമായ ചൂടാണ്.  തൊട്ടപ്പുറത്ത് മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തിൽ ആരൊക്കെയോ ഇരുന്ന് വർത്തമാനം പറയുന്നു. കുറച്ചകലെ പറമ്പിന്റെ മൂലയിൽ  വെളിച്ചം കാണുന്നുണ്ട്. രേവതി ചേച്ചിയുടെ ചിത കത്തിയെരിയുന്നു. കസേരയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ്‌ ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ നടന്ന് ചെന്നു.

നീറുന്ന ഹൃദയത്തിലെവിടെനിന്നോ ഒരു പതിഞ്ഞ സ്വരം മന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു...

"നല്ല കുട്ടിയല്ലേ ഒന്ന് ചിരിക്കടാ...."

ഞാൻ ചിരിക്കാതെയും കരയാതെയും ഒരു നിർവികാരമായ മനസ്സോടെ കത്തിയെരിയുന്ന ആ ചിതയിലേക്ക് ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട് നിന്നു.

...ശുഭം..

Monday, June 9, 2014

കണ്ണാടി നോക്കുന്ന പൂവൻകോഴി..

പടിഞ്ഞാറേ വീട്ടിലെ കോഴിക്കൂടിന് എന്താ ഇത്ര പ്രത്യോകത  ...?
ഒന്നുമില്ല..  
സാധാരണ പോലെ മരത്തിന്റെ പട്ടികയടിച്ച്  ഓട് മേഞ്ഞ ഒരു പഴയ കോഴികൂട്..
വടക്ക് പടിഞ്ഞാറ് മൂലക്കയ്ക്കലായി മതിലിനോട് ചേർന്നാണ് കോഴികൂട് വച്ചിരിക്കുന്നത്. വടക്കും പടിഞ്ഞാറും മതിലിന്റെ മറയുണ്ട്‌. കിഴക്കുവശത്ത്‌ വിറകുപുരയുടെ ഭിത്തിയുടെ മറയും. തെക്കുവശത്ത് ഒരാൾപൊക്കത്തിൽ വലകെട്ടി മറച്ച് വച്ചു. വലയ്ക്ക് താഴെ മണ്ണിനോട് ചേർന്ന് കോഴികൾ നുഴഞ്ഞുപോകാതിരിക്കാൻ മരത്തിന്റെ പലക പാകിയിട്ടുണ്ട്. കുറച്ചു ഭാഗത്ത് പലകയ്ക്ക്‌ നീളം തികയാത്തതുകൊണ്ട് പഴയ ഏതോ  അലമാരയുടെ കണ്ണാടിചില്ലാണ് വച്ചിരിക്കുന്നത്. 

കോഴിക്കൂടും ചുറ്റിലും കോഴികൾക്ക് ഓടിക്കളിക്കാൻ കുറച്ചു സ്ഥലവും.. അവരുടെ മാത്രം സാമ്രാജ്യം.. സന്ധ്യയാകുംമ്പോൾ പട്ടി പിടിക്കാതിരിക്കാൻ മാത്രം കോഴികളെ  കൂട്ടിൽ കയറ്റും രാവിലെ തുറന്നുവിടും.

പത്തു പതിനഞ്ച് കോഴികളുണ്ട്.. അതിൽ ഒരു പൂവൻ കോഴിക്ക് മാത്രം പ്രത്യോക അഴകുണ്ടോ..?
ഉണ്ടെന്നെനിക്ക് തോന്നി. അതിന്റെ തലയിലെ കിരീടത്തിനും കഴുത്തിൽ ഇളകിയാടുന്ന അലങ്കാരത്തിനും ഇത്തിരി നീളം കൂടുതലാണെന്നും അൽപ്പം തലയെടുപ്പുണ്ടെന്നും കണ്ടാൽ പറയും. രാവിലെ കൂട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിവന്നാൽ ആള് നേരെ കണ്ണാടി ചില്ലിന്റെ മുന്നിൽ വരും. പിന്നെ തല മുകളിലേക്കും വശങ്ങളിലേക്കുമോക്കെ പൊക്കിയും ചരിച്ചും നോക്കും. കൊക്കുകൊണ്ട് ചില്ലിൽ മുട്ടി ഉരുമി നോക്കും.  പിന്നെ മൂന്നുനാല് വട്ടം കണ്ണാടി ചില്ലിൽ നോക്കി  ഉച്ചത്തിൽ കൂവും. 

കണ്ണാടിയിൽ തെളിയുന്ന തന്റെ ചങ്ങാതിയുമായി മറ്റുള്ളവർ ചങ്ങാത്തത്തിലാകുന്നത് അവനിഷ്ട്ടപ്പെട്ടില്ല. കണ്ണാടി നോക്കുവാൻ വരുന്ന മറ്റ് കോഴികളെ അവൻ കൊത്തി ഓടിക്കും. അങ്ങിനെ ഒന്നുരണ്ട് കോഴികൾ അവന്റെ കൊത്ത് കൊണ്ട് ചത്തു. അവസാനം  കണ്ണാടി ചില്ലിന് അരികിൽ തന്നെ അവനെ കെട്ടിയിട്ടു. മറ്റ് കോഴികൾ അവന്റെ  അരികിൽ വരാതെ മാറി നടന്നു. 

അങ്ങിനെയിരിക്കെ കോഴിയെ കൊടുക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് തിരക്കി  ആളുകൾ വരാൻ തുടങ്ങി. നല്ല വില കിട്ടിയപ്പോൾ ഓരോന്നിനെയായി വിറ്റു. ദീർഘായുസുള്ളതുകൊണ്ടോ  വില ഉറക്കാഞ്ഞിട്ടോ എന്തോ അവനെ മാത്രം ആരും വാങ്ങാതെ പോയി. മറ്റ് കോഴികൾ കൂടൊഴിഞ്ഞ് പോയപ്പോൾ ഇപ്പോൾ അവനെ അഴിച്ചു വിട്ടിരിക്കുകയാണ്. ഓടി നടക്കാൻ  ധാരാളം സ്ഥലമുണ്ടെങ്കിലും  ആള് എപ്പോഴും കണ്ണാടി ചില്ലിന്റെ അരികിലാണ്. ഇടക്ക് കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി കൂവും. പിന്നെ മണ്ണിൽ അവിടവിടെ മാന്തി കൊത്തിതിരയും. ഒരു ഇലയനക്കം കേട്ടാൽ പുറത്തേക്ക് തല ചരിച്ച് നോക്കും. അവനെ വിലപറഞ്ഞ്‌ കച്ചവടം ഉറപ്പിക്കാൻ ആരെങ്കിലും വരുന്നുണ്ടോ എന്ന് നോക്കുന്നതാകാം. കണ്ണാടിയിൽ തെളിയുന്ന തന്റെ  ഉറ്റ ചങ്ങാതിയെ പിരിയുവാൻ അവനിപ്പോൾ ശരിക്കും ഭയമുണ്ട്..

..ശുഭം..